Grandi novità.

Presto.

O tardi.

O piccole.

O vecchie.

BENVEGNÚ

Benvenuti su  nuovi.media , uno spazio per cose mediali e per mezze cose.  Cinema  &  Poesia .

Chiedere di  Francesco , scrive qui.

Spero abbiate  Telegram . Ci si diverte:
@oscav @societh @festivla

 

Nuovi post dal blog

La batteria torcia

1 Jan 2017 da Francesco

La batteria torcia     Michela...

Invictus
Invictus

24 Sep 2016 da Francesco

Oltre la notte che mi copre, nera  ...

Io del mio cervello uso l'undici percento
Io del mio cervello uso l'undici percento

24 Sep 2016 da Francesco

Una volta ero come voi, ma adesso ho una...

Guarda tutti i post →

Toh. Una poesia.

ITACA (ΙΘΆΚΗ), di Konstantinos Kavafis

Σα βγείς στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις.
Αν μεν η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ'εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν'αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ'έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά καθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πάς,
να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.

Πάντα στο νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν' ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν'αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ' έδωσε τ'ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πιά.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

Se Itaca è la meta del tuo viaggio
formula voti sia una lunga via;
peripezie e scoperte la gremiscano.
Lestrigoni, Ciclopi,
e di Poseidone accessi d’ira, escludili.
Renderli vani è in te
se via facendo col pensiero li domini
se carne e spirito risucchin la vertigine.
Mai vedresti Lestrigoni e Ciclopi
se Psiche in te non li generasse,
né l’irascibile Poseidone ti sbatterebbe
se Psiche in te non lo drizzasse orrendo.

Vòglila lunga la via
e i mattini d’estate mai finiscano
in cui ti accolgano finora ignoti porti
che di dolcezze ti sfiniscano.
A ogni Suk dei fenici sosterai;
ci farai begli acquisti di coralli,
di madreperle, d’ebani, di ambre,
e di profumi che stordiscano
pigliane a sacchi: di più godrai.
Ma nelle città egizie tu, errabondo viandante,
agli eruditi rivolgiti e da loro impara, impara senza fine.

Della tua mente avrai stella polare Itaca, sempre.
Là devi approdare, termine ultimo tuo prescritto.
Il viaggio fallo anni durare.
Ritorna vecchio nella tua isola.
Gli accumulati lungo la via tesori
li sbarcherai con te,
perché da Itaca ricchezze non puoi sperare.
Il dono d’Itaca è il viaggio, che fu bello.
Senza di lei per te quale cammino?
E null’altro sarà il suo dare.

Pur così povera mai ti avrà deluso.
Ora tu sei di vita e di sapienza talmente ricco
e certo non ti è ignoto il senso che ogni Itaca tramanda

 

Versione italiana di Guido Ceronetti, ed. Adelphi (acquista)